Beeldhouwer, 1924–2006
Van 1995 tot aan zijn dood in 2006 woonde en werkte Rik Poot op Diepenbroekhof. In het atelier op de hoeve maakte hij zijn beelden, en een aantal ervan staat nog altijd op het domein.
Bronzen paard in de tuin van Diepenbroekhof
“De handen van een hoefsmid en de vingers van een horlogemaker.”
Kunstcriticus Emile Langui over Rik Poot
Bronzen hert op het domein
Rik Poot werd op 20 maart 1924 geboren in Vilvoorde, in de arbeiderswijk die de Far West heet. Zijn vader was bronsgieter en maakte grafversieringen. In die werkplaats leerde Rik het vak.
Op de jaarmarkten en paardenkeuringen in Vilvoorde keek hij als jongen naar de Brabantse trekpaarden. Dat beeld liet hem nooit meer los.
Hij volgde les aan de academie van Molenbeek en studeerde in 1944 en 1945 aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Brussel. Kort na de oorlog won hij zijn eerste prijzen, waaronder die van de stad Luik in 1949, en hij trok op studiereis naar Frankrijk en Italië.
Van 1962 tot 1984 gaf hij zelf les in monumentale beeldhouwkunst in Brussel.
Het paard was zijn groot thema, vooral het Brabantse trekpaard. Hij bouwde het op uit losse bronzen delen met open ruimtes ertussen. Door die openingen worden zijn beelden lichter en tegelijk krachtiger.
Voor hem was beeldhouwen denken met de handen. Zijn werk ligt in de richting van het expressionisme. Zijn paarden steigeren, trekken en roepen, zoals het paard dat vandaag in de tuin van Diepenbroekhof staat.
Het paard in de tuin van Diepenbroekhof
Vrouwenfiguur op de binnenplaats
De open delen van dichtbij
Zijn beelden staan op pleinen, aan kerken, in een museumpark en zelfs in een metrostation. Het Boerenpaard werd het symbool van Vilvoorde.
En op Diepenbroekhof: het paard in de tuin en de vrouwenfiguur op de binnenplaats.
Het Boerenpaard in Vilvoorde
Boerenpaard
Vilvoorde
brons, 2002
De Vuist
Luchthavenlaan, Vilvoorde
cortenstaal, 1997
Ode aan een bergrivier
Metrostation Herrmann-Debroux, Brussel
brons
Mater dolorosa
Leuvensestraat, Vilvoorde
brons, 1999
Pateetskruis
Murkelstraat, Eeklo
brons, 1998
De vier ruiters van de Apocalyps
Arentshof, Brugge
brons, 1989
Sint-Lambertus
Parochiekerk, Muizen
1952
Vallend paard
Leuven
brons, 1988
Staande man
Middelheimmuseum, Antwerpen
Vallend paard, Leuven
Foto: Ad Meskens, CC BY-SA 4.0
De vier ruiters van de Apocalyps, Brugge
Foto: PMRMaeyaert, CC BY-SA 4.0
Ode aan een bergrivier, Herrmann-Debroux
Foto: Trougnouf, CC BY 4.0
Staande man, Middelheimmuseum
Foto: Funkyxian, CC BY-SA 4.0
Diepenbroekhof van boven
Na enkele jaren in Grimbergen kwam Rik Poot in 1995 naar Londerzeel, naar de hoeve aan de Watermolenstraat. Emile Langui schreef dat hij er belandde “in de buurt van het kasteel Diepensteyn”.
De hoeve dateert van het einde van de 18de of het begin van de 19de eeuw en is gebouwd in vakwerk rond een gekasseide binnenplaats. Het gebouw dat vandaag het atelier heet, was zijn werkplaats. Hij woonde en werkte er tot aan zijn dood in 2006, en Londerzeel maakte hem ereburger.
Later restaureerde Josse De Keersmaecker de hoeve volledig en met grote zorg. De beelden van Poot staan er nog altijd.
Het atelier, vandaag
Diepenbroekhof is de realisatie van Josse De Keersmaecker. Jarenlang baatte hij JDK Carrosserie uit in Londerzeel. Daarna zag hij in Diepenbroekhof een nieuw, mooi project.
Hij renoveerde de volledige locatie met veel passie. In 2020 was alles klaar.
Op 1 december 2024 is Josse overleden. Sindsdien zet zijn kleindochter Juna zijn levenswerk verder.
“Ik heb de fakkel overgenomen en zet zijn levenswerk met veel liefde en trots verder.”
Juna, kleindochter van Josse
Josse bij JDK Carrosserie
Waar Rik Poot zijn beelden maakte, ontvang je vandaag je gasten. Voor een seminarie, een klantenevent, een huwelijk of een feest, met zijn paard in de tuin.
Diepenbroekhof vandaag, van boven