Beeldhouwer, 1924–2006

Rik Poot

Van 1995 tot aan zijn dood in 2006 woonde en werkte Rik Poot op Diepenbroekhof. In het atelier op de hoeve maakte hij zijn beelden, en een aantal ervan staat nog altijd op het domein.

Kop van het bronzen paard van Rik Poot op Diepenbroekhof

Bronzen paard in de tuin van Diepenbroekhof

“De handen van een hoefsmid en de vingers van een horlogemaker.”

Kunstcriticus Emile Langui over Rik Poot

Het bronzen hert in de tuin van Diepenbroekhof

Bronzen hert op het domein

Van de Far West naar de academie

Rik Poot werd op 20 maart 1924 geboren in Vilvoorde, in de arbeiderswijk die de Far West heet. Zijn vader was bronsgieter en maakte grafversieringen. In die werkplaats leerde Rik het vak.

Op de jaarmarkten en paardenkeuringen in Vilvoorde keek hij als jongen naar de Brabantse trekpaarden. Dat beeld liet hem nooit meer los.

Hij volgde les aan de academie van Molenbeek en studeerde in 1944 en 1945 aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Brussel. Kort na de oorlog won hij zijn eerste prijzen, waaronder die van de stad Luik in 1949, en hij trok op studiereis naar Frankrijk en Italië.

Van 1962 tot 1984 gaf hij zelf les in monumentale beeldhouwkunst in Brussel.

Het paard, in open brons

Het paard was zijn groot thema, vooral het Brabantse trekpaard. Hij bouwde het op uit losse bronzen delen met open ruimtes ertussen. Door die openingen worden zijn beelden lichter en tegelijk krachtiger.

Voor hem was beeldhouwen denken met de handen. Zijn werk ligt in de richting van het expressionisme. Zijn paarden steigeren, trekken en roepen, zoals het paard dat vandaag in de tuin van Diepenbroekhof staat.

Bronzen paard van Rik Poot in de beeldentuin van Diepenbroekhof

Het paard in de tuin van Diepenbroekhof

Bronzen vrouwenfiguur aan de gevel op de binnenplaats van Diepenbroekhof

Vrouwenfiguur op de binnenplaats

Bronzen vrouwenfiguur voor het glazen paviljoen van Diepenbroekhof

De open delen van dichtbij

Waar je zijn werk ziet

Zijn beelden staan op pleinen, aan kerken, in een museumpark en zelfs in een metrostation. Het Boerenpaard werd het symbool van Vilvoorde.

En op Diepenbroekhof: het paard in de tuin en de vrouwenfiguur op de binnenplaats.

Het Boerenpaard van Rik Poot in Vilvoorde

Het Boerenpaard in Vilvoorde

Boerenpaard

Vilvoorde

brons, 2002

De Vuist

Luchthavenlaan, Vilvoorde

cortenstaal, 1997

Ode aan een bergrivier

Metrostation Herrmann-Debroux, Brussel

brons

Mater dolorosa

Leuvensestraat, Vilvoorde

brons, 1999

Pateetskruis

Murkelstraat, Eeklo

brons, 1998

De vier ruiters van de Apocalyps

Arentshof, Brugge

brons, 1989

Sint-Lambertus

Parochiekerk, Muizen

1952

Vallend paard

Leuven

brons, 1988

Staande man

Middelheimmuseum, Antwerpen

Vallend paard van Rik Poot in Leuven

Vallend paard, Leuven

Foto: Ad Meskens, CC BY-SA 4.0

De vier ruiters van de Apocalyps van Rik Poot op het Arentshof in Brugge

De vier ruiters van de Apocalyps, Brugge

Foto: PMRMaeyaert, CC BY-SA 4.0

Ode aan een bergrivier van Rik Poot in metrostation Herrmann-Debroux

Ode aan een bergrivier, Herrmann-Debroux

Foto: Trougnouf, CC BY 4.0

Staande man van Rik Poot in het Middelheimmuseum

Staande man, Middelheimmuseum

Foto: Funkyxian, CC BY-SA 4.0

Luchtfoto van het domein Diepenbroekhof in het groen van Londerzeel

Diepenbroekhof van boven

Londerzeel en Diepenbroekhof

Na enkele jaren in Grimbergen kwam Rik Poot in 1995 naar Londerzeel, naar de hoeve aan de Watermolenstraat. Emile Langui schreef dat hij er belandde “in de buurt van het kasteel Diepensteyn”.

De hoeve dateert van het einde van de 18de of het begin van de 19de eeuw en is gebouwd in vakwerk rond een gekasseide binnenplaats. Het gebouw dat vandaag het atelier heet, was zijn werkplaats. Hij woonde en werkte er tot aan zijn dood in 2006, en Londerzeel maakte hem ereburger.

Later restaureerde Josse De Keersmaecker de hoeve volledig en met grote zorg. De beelden van Poot staan er nog altijd.

Het atelier van Diepenbroekhof aan de gekasseide binnenplaats

Het atelier, vandaag

Tekening van Josse De Keersmaecker, die Diepenbroekhof renoveerde

Josse De Keersmaecker

Diepenbroekhof is de realisatie van Josse De Keersmaecker. Jarenlang baatte hij JDK Carrosserie uit in Londerzeel. Daarna zag hij in Diepenbroekhof een nieuw, mooi project.

Hij renoveerde de volledige locatie met veel passie. In 2020 was alles klaar.

Op 1 december 2024 is Josse overleden. Sindsdien zet zijn kleindochter Juna zijn levenswerk verder.

“Ik heb de fakkel overgenomen en zet zijn levenswerk met veel liefde en trots verder.”

Juna, kleindochter van Josse

Josse De Keersmaecker op een beurs bij een wagen van JDK Carrosserie

Josse bij JDK Carrosserie

Josse De Keersmaecker met zijn familie op een feest

Waar Rik Poot zijn beelden maakte, ontvang je vandaag je gasten. Voor een seminarie, een klantenevent, een huwelijk of een feest, met zijn paard in de tuin.

Luchtfoto van de binnenplaats en het glazen paviljoen van Diepenbroekhof

Diepenbroekhof vandaag, van boven